Zaterdag 4 Augustus 2001


Innsbruck




Regen bij het ontbijt.
Een welkome rustpauze na de heersende hittegolf van de voorbije weken.
De bloemen hebben het nodig, hoor ik ze zeggen op de radio.
We besluiten om met onze auto tot aan het station van Fulpmes te rijden
waar we de trein nemen naar Innsbruck


Het station ligt er nu nog wat verlaten bij,
maar een kwartier later is het drummen geblazen.
Nu is het woord trein wel ruim opgevat,
want eenmaal aangekomen in Innsbruck,
na een slingerend traject door de bergen
soms in ware Indiana Jones stijl,
merk je plots dat er auto's links en rechts neven je rijden.
We zijn midden in de stad!
Inderdaad, deze trein ontpopt zich tot een ware stadstram,
en voert ons door hartje Innsbruck.
We zoeken ons een weg door de gutsende regen,
en sturen nog enkele emailtjes bij het Tourismusverband.


Schattig, niet?


Tot we de prijzen in de gaten krijgen!


Voor de grote dorstigen, zijn er aangepaste bekers.


Onder beschutting van de vele wandelgalerijen,


naderen we het "Gouden Dak".


Kunstenaars merken niet,
dat na de middag de zon even komt piepen.


Onze mascotte in puur kristal,
treffen we aan in de Swarovski galerij.


Regelmatig worden we opgeschrikt door vliegtuigen,
die de vlakbij gelegen luchthaven aandoen.


De lucht smaakt hier verleidelijk.


Ook hier wordt er getrouwd op regendagen.


Een voor velen bekend beeld van Innsbruck.


Toch tevreden over onze uitstap,
keren we terug naar het station,
waar we bijna botsen tegen de Triumphpforte.

Diese nach der alten Tradition der Begrüssungspforten,
jedoch nicht aus Holz sondern stabil erbaute Ehrenpforte
an der einstigen Südgrenze der Stadt
wurde von der Stadt Innsbruck aus Anlass der Hochzeit
des späteren Kaisers Leopold II.
mit der spanischen Infantin Maria Ludovica von Bourbon
im Jahre 1765 errichtet aus den Steinen des gleichzeitig abgetragenen Vorstadttores
am Südausgang der Altstadt zur Begrüssung der Eltern Leopolds, Kaiser Franz I. Stephan
und Maria Theresia, sowie des Brautpaares und der übrigen Gäste.

We keren met ons treintje terug tot Fulpmes,
waarna we met onze auto naar ons hotel Rastbichlhof rijden.


Half zeven s'avonds: nog wat luieren op ons terras.
De regen verdampt ...


... en de avond valt.