2 km verderop aan een houtzagerij links van de weg kan je de auto parkeren.
We volgen Bockbach, dat op enkele minuten van Gamsvroni ligt.
De ganse weg is geasfalteerd.
Bovenstaand bruggetje overbrugt deze kloof.
Onderweg komen we een kudde schapen tegen.
In deze bocht stopt de achtervolging van de plaatselijke gendarmerie
op een noorderbuur die blijkbaar niet door had dat deze weg privé is.
208 van de 340 hoogtemeters zijn al afgelegd.
Het douchewater zal namiddag wel kokend staan.
Even een vlakker stuk.
Een oude boerderij.
Water wordt afgeleid naar deze drinkbak.
Bockbach. Nog 10 minuten verder en we zijn er.
Het lange wachten wordt beloond met deze boerenomelet.
Het is dan ook bijzonder druk buiten bij Gamsvroni.
Deze twee hebben gedwongen vriendschap gesloten.
Hier dien je alleen te zien dat je je voeten bijhoudt...
We verlaten Gamsvroni met gevulde maag.
De senner ziet het niet meer zitten zo te zien.
Deze almwirtschaft laten we voor wat het is, Gamsvroni ruikt iets frisser...
Op onze terugweg houden we even halt aan de grootste europese houten brug te Elmen.
In Zwitzerland is er eentje die nog wat langer is, maar dat hoort niet bij Europa.
Tenminste, dat zei de burgemeester ons toch zo...
We blijven kort in de buurt van de auto bij deze dreigende lucht.
Nog even een andere pose.
En warempel, eenmaal thuis aangekomen in Elmen, begint het te donderen.