waar we de auto parkeren rechts aan hotel Alpenrose.
Bernhardseck is onze bestemming vandaag.
Twee uur en half rood!
Van hieruit vertrekken vele wandelingen.
Hut in zicht!
Het is maar de GiblerAlm.
Na wat vitamientjes genutigd te hebben vertrekken we terug verder.
Het ruikt hier namelijk helemaal niet lekker!
We staan al heel wat hoger nu bij dit zicht op het Lechtal.
Zicht op de Brunnenkar.
Voor het laatste stuk wordt het je afgeraden de forststrasse te blijven volgen.
Die is namelijk zo steil omhoog dat je je met moeite kan rechthouden.
Zeker bergaf is die niet te doen zonder hulp.
Vandaar dat we wijselijk het bergpad volgen dat via een schuine doorsteek
het ergste gedeelte wat afvlakt.
Houten leuningen geven de nodige zijdelingse steun...
Na dit laatste zware stuk zijn we er toch geraakt!
We maken kennis met een Vlaams koppel dat hier ook al jaren wederkeert.
Dit was haar keuze...
...en zijn keuze.
Deze twee 80 plussers hebben het ook gehaald.
Waar zijn de 10 meter verschil met de wandelkaart naar toe?
Vanaf onze tafel hebben we een mooi zicht.
Na de pauze keren we terug via dezelfde weg naar beneden door een prachtig bloemenveld.
We kijken naar de Sonnenkogel aan de overkant van het dal...
... en gunnen ons nog een laatste blik op de hut.
Alweer het gedeelte van de Brunnenkar.
We zijn bijna beneden.
Nu zien we het dorp al liggen.
Aan de parking ligt ook de befaamde houtsnijschool.
Freya, de hond van de geburen, heeft iets geroken.
Alweer een grill avond? Jawel zulle!
Tussendoor geniet ik van de ondergaande zon.